Menu
Widzieć to nie tylko patrzeć – to także dostrzegać. Sztuka i sen mają wspólną naturę – są niedoskonałe, urywane, pełne luk i niedopowiedzeń. Widz wchodzi w przestrzeń dzieła nie jako bierny obserwator, ale jako element kompozycji. Lustro nie tylko odbija, lecz także zniekształca, rozbija obraz na fragmenty – pozostawia okruchy rzeczywistości, z których każdy może złożyć własną całość.
Podobnie jak w śnie, w muzealnych przestrzeniach balansujemy między rzeczywistością a iluzją. Patrząc na dzieło, dostrzegamy nie tylko sztukę, ale i siebie samych – nasze spojrzenie łączy się z odbiciem, zaciera granicę między tym, co przedstawione, a tym, co przeżywane.
Teoria Gestalt mówi: całość to nie suma części składowych. W odbiorze sztuki i w snach istnieje coś więcej – nieuchwytna relacja między elementami, ich układem, ich brakiem. „Okruchy lustra” to próba uchwycenia tej efemerycznej przestrzeni, w której fragmenty składają się na wieloznaczną całość – tak jak ślady przeszłości w muzeum, tak jak odbicia w lustrzanej ramie, tak jak sen, który nie zawsze jest wyśniony do końca.
P. J. Martin
Spójrz. Zbliż się do lustrzanych ram i zobacz, jak Twój wizerunek łączy się z fotografią.
Stań się częścią. Zatrzymaj chwilę – zrób zdjęcie swojego odbicia w lustrzanej ramie
Dodaj swój ślad. Prześlij do mnie zdjęcie, a ja je wydrukuję i umieszczę wraz z innymi zdjęciami w dodatkowej ramie. Fragment po fragmencie, wspólnie tworzymy nową kompozycję.
Eksperymentuj! Zmieniaj perspektywę, baw się odbiciami, twórz wieloznaczne obrazy.
Twoje spojrzenie to ostatni element tej układanki. Jakie „Okruchy lustra” zostawisz po sobie?
Niewyszukane atrakcje / Nie do końca wyśniony sen – wystawa słuchaczy pierwszego i drugiego roku Studium Fotografii ZPAF
Wyobraźnia i determinacja słuchaczy Studium ZPAF, wsparte solidnym warsztatem, zaowocowały powstaniem odrębnych, osobistych i kreatywnych prac fotograficznych. Realizacje zaproponowanych tematów są skrajnie różne. Niektóre mają w sobie sporo konkretu – przedstawiają rzeczy, które można precyzyjnie nazwać, co nie znaczy, że jest to odpowiedź wprost, niczym encyklopedyczna definicja tematu. Nawet realistyczne ujęcia sugerują interpretację hasła wiodącego w sposób swobodny i nieoczywisty, zapraszając widzów do odczytywania, czym są niewyszukane atrakcje czy nie do końca wyśnione sny. Podjęte tematy da się także przedstawić obrazami dalekimi od zdjęć podobnych do tych z kronik rodzinnych czy prasy informacyjnej. Powstają wtedy prace odpływające w stronę wyzwolonej wyobraźni, która bawi się gubiąc znaczenia przedmiotów, postaci, miejsc, zamieniając je w zjawy, urojenia, nieziemskie przestrzenie i fantazmaty. Fotografia, podobnie jak każda inna forma sztuki, nie musi wiernie odzwierciedlać rzeczywistości – może być zapisem myśli, emocji i wrażliwości autora. Rzeczywistość trochę podpowiada, ale dopiero w połączeniu z twórczą wyobraźnią prowadzi do powstania dzieł, które mają pobudzać odbiorców do wolnych skojarzeń, prowadzących w efekcie do przyglądania się ludziom i ich otoczeniu ze swobodą, otwartością, dużą dozą łagodności i tolerancji na inność. Jesteśmy nie tylko bardzo różni, ale także rozmaicie przygotowani do odbierania informacji, sytuacji, zdarzeń które nas zaskakują i nie dają się zinterpretować w sposób jednoznaczny i bardzo konkretny.
Obcowanie ze sztuką – zwłaszcza tak różnorodną, jak prace zaprezentowane na tej wystawie – uczy akceptowania wieloznaczności jako czegoś naturalnego. Nawet jeśli dany obraz nie od razu do nas przemawia, skłania do refleksji: “A może czegoś nie wiem?”. Sztuka pobudza do aktywności, zachęca do otwartości i do poszukiwania nowych znaczeń, które mogą wzbogacić nasze postrzeganie świata w całej jego złożoności i różnorodności. Do takiej swobodnej interpretacji swoich prac zapraszają autorzy tej wystawy.
Kurator: Andrzej Zygmuntowicz
Współkuratorka: Katarzyna Navarra
Organizatorzy: Związek Polskich Artystów Fotografików Okręg Warszawski, Terminal Kultury Gocław
Zdjęcie na plakacie: Elżbieta Gajowniczek
Projekt plakatu: Maria Książek/GocaDesign
Wernisaż wystawy: środa 12 marca 2025 roku o godzinie 19.00
Ekspozycja do 7 kwietnia 2025 roku w godziniach 8.00-22.00
Miejsce: Galeria 2 Piętro w Terminalu Kultury Gocław
Adres: ul. Jana Nowaka-Jeziorańskiego 24 w Warszawie
